ابتدای کار از خانم احمدی به خاطر همکاریشون در زمینه فرستادن مطالب جالب و جامع شون بی نهایت سپاسگزارم.(البته یک مقدار کمی توی جملاتتون دست بردم٬امیدوارم جسارت من رو ببخشید.)
دویاسه ماه بعد ازپایان سربازی پسر، پدرومادربه فکرازدواج پسرشان می افتادند
وآن دخترانی را که درنظر داشتند را به شوخی معرفی می کنند تا نظرپسررا
بشنوند،دراین مواقع معمولاً مادر،دختران فامیل خود را معرفی می کند و پدرنیز
همینطور،چنانچه به توافق نرسیدند با غریبه وصلت می کنند.
به این دلیل است که دراین روستا تقریباً غریبه وجود ندارد و همه با هم فامیل
هستندبعداز اظهار تمایل پسر، مادروخواهراو نیز نظرنهایی را می دهند و با
خانوادۀ دخترمطرح می کنند. بعداز دویا سه روز خانواده دختر در صورت موافقت
به خانواده پسر اجازۀ خواستگاری می دهند.
داماد بالاخص بزرگان دو خانواده یک شب برای بله برون دعوت می شوند،
صحبتها انجام می شود وقرار و مدارها گذاشته می شود و در یک روز مناسب
که سعی می شود یکی از اعیاد باشد برای عقد کردن به شهرستان آشتیان
که تنها یک محضر داشت مراجعه و به عقد یکدیگر در می آیند . بعد از چند
ماه تا یک سال فرصت برای تهیه مایحتاج اولیه زندگی و آماده شدن هردو
خانواده، جشن عروسی برگزار می شود.
دراین مدت، دراعیاد مهم خانواده پسر کادویی که پارچه و کله قند است را
برای خانواده دختر می برد. یک شب جلوترازشب عروسی،حنابندان می گیرند،
جوانان ونزدیکان دعوت مي شوند.دست داماد را حنا می گذارند و دو سکه
داخل حنا می گذارند و فرد مسنی مقداری ازآن را توی دست جوانها می گذارد
اهالی معتقدند سکه دردست هرکس قراربگیرد آن شخص به زودی داماد میشود.
بعد ازظهر روزعروسی جوانها داماد را به حمام می برند و با صلوات او را
بدرقه می کنند تا به منزل برسد. تمام اهالی روستا در جشن دعوت دارند و
عروسی ازهمان ظهر شروع وشب هم شام می دهند، بعد از شام تا نیمه
شب هرکس هنری دارد اجرا می کند و به شادی و رقص می گذرد.
آوردن عروس به منزل عروس رفته و عروس را به منزل داماد می آورند.
یک نفر آینه به دست جلوی عروس حرکت می کند و دونفردیگرازدخترهای
هم سن وسال عروس درکنارعروس درحالی که دوبازوی عروس را گرفته
و عروس را همراهی می کنند، به درب منزل داماد که می رسند، می ایستند
و داماد به عروس خوش آمد می گوید و برای سلامتی او یک تخم مرغ و یا
اناری پرتاب می کند و به زمین می زند وبعد ازآن هم واردمنزل داماد شده
و فقط تعدادی ازخانم های نزدیک داماد وعروس وارد خانه شده و شادی و
رقص می کنند، پدرداماد ازمردم تشکر کرده و هرکس به منزل خود می رود.
روزبعد، روز پاتختی است وهرکس با هدایایی به منزل عروس می رود؛
بعد از دو یا سه روز این دو نفرهم مثل بقیه به زندگی عادی خود می پردازند.
در گذشته خانواده هایی که وضعیت مالی خوبی داشتند حدود دو یا سه
روزجشن می گرفتند و از ده های اطراف مهمان دعوت می کردند.
اگرعروس از ده های اطراف گرفته و یا دخترشان را به ده های اطراف داده
باشند٬درقدیم که وسیله نقلیه نبود و از چهارپایان استفاده می شد؛معمولاً
اسب تهیه و آن را زین کرده و می آراستند و عروس را با اسب به ده دیگر
می بردند و اطراف اسب را هم جمعیت می گرفت تا اسب رم نکند واگر
عروسی در خود روستا انجام می شد حتی از دور ترین نقطۀ روستا عروس
را پیاده به منزل داماد می آوردند.
دو روز بعد از عروسی ، داماد وچند جوان هم سال اوبه منزل مادرزن
می روند و این مراسم را مادرزن سلام می گویند،معمولاً مادرزن به داماد
و همراهان وی هدیه ای می دهد.
بعد از مراسم جشن و سرور اقوام عروس وداماد آنها را به منزل خودشان
دعوت می کنند و به اصطلاح آنها را پاگشا می کنند.
البته امروزه عروسي در آهو نيز تفاوتهايي با گذشته خود دارد.
(مونا)
