قدیما که در همه روستاها مدرسه وجود نداشت و بچه ها برای تحصیل باید به شهر یا روستای اطرافشون می رفتند،آهو از اون دسته روستاهایی بود که خود مدرسه داشته.
اوایل تنها دبستان و بعد از مدتی راهنمایی ودبیرستان هم ساخته بودن ولی متاسفانه به جای پیشرفت، مدرسه ها خراب یا تعطیل شدن و الان فقط یک مدرسه دبستان داره و دانش آموزان برای خواندن دوره راهنمایی و دبیرستان باید به آشتیان برن.که این رفت و آمد حتما در فصل سرما سخت خواهد بود.
واقعا چرا باید اینچنین باشه که به جای ساخت و ساز و پیشرفت،پسرفت باشه؟؟؟
مادر بزرگم تعریف می کنه :(در ابتدا مدرسه آهو خانه بغلی ما منزل آقای همتی (غلام)بود،من که سنم به مدرسه نمی خورد روزها روی تراس می ایستادم و مدرسه رو نگاه می کردم و صدای درس خوندن بچه ها رو می شنیدم،بعضی موقع ها هم تنبیه شدنشون رو می دیدم.)
بعد از چند سالی به خاطر کوچک بودن مکان، مدرسه به جای دیگه منتقل شد که اونم الان معروف به مدرسه کهنه هست.(اسم مدرسه رو پروین اعتصامی گذاشته بودن.)
به مرور زمان به تعداد مدرسه ها افزوده و به همین ترتیب هم کاسته شد.
یکی از هم ولایتی های فعال(آقای جواد صادقی آهویی) یک عکس بسیار جالب قدیمی تهیه کرده که میتونیم با نشون دادن اون به بزرگترهامون خاطره کودکی رو براشون زنده کنیم،شاید اونها هم خاطراتی داشته باشن که برای بقیه شنیدنی باشه.
(مونا)
